Corona en de Kunst om Jezelf Continu Heruit te Vinden

Waarin je wordt meegenomen in de ontstaansgeschiedenis van De Bruid Ontbloot, waarin je ontdekt hoe mijn leven en mijn kunstenaarschap door Corona werd omgegooid, en waarin je verneemt tot welke boeiende nieuwe perspectieven dat leidt.

In 2018 leek ik een cyclus in mijn leven te hebben afgerond. Met mijn boek Revelations had ik 10 jaar fotografie samengebald, met de tentoonstellingen Autopia, Automaten voor een Nieuwe Wereld had ik mijn grenzen verlegd. Maar wat daarna? Hoezeer ik me ook had uitgeleefd in groots opgezette en minutieus voorbereide ensceneringen, in het bouwen van werkende automaten zelfs, ik voelde dat ik in alle organisatie en voorbereiding een stuk spontaneïteit verloren dreigde te raken, en dat ik nieuwe wegen moest zoeken om te vermijden in herhaling te vallen.

Maar veel tijd om daarover te piekeren was er niet. Eerst kwam Flora terug op mijn pad, en toen de Kardinaal, en vervolgens zijn neef Linlin. Met William Sweetlove ging ik de uitdaging aan om Flora and the Water Warriors gestalte te geven, een reeks godinnen voor een wereld voorbereid op de klimaatverandering. Voor de uitwerking van dat project trokken we naar Turijn, Hingene, Le Cateau-Cambrésis, … en in de marge van die shoots ontstonden taferelen waarin ik vrienden uit heel Europa betrok. Voor we het wisten waren we met carnaval in Venetië, en éénmaal daar was de verleiding te groot om niet in te gaan op de advances van de Kardinaal en zijn sympathieke gezellinnen zuster Symphoriana en Esperanza. Spelenderwijs trok ik met hen de straten in en mengden we ons onder de carnavalvierders, die zich maar al te graag lieten zegenen door Zijne Eminentie.

Zonder er bij stil te staan nam ik in de zomer van 2019 enkele grote stappen, zowel privé als professioneel. Ik keerde uit de Antwerpse Kempen terug naar mijn vertrouwde Tourinnes-la-Grosse, om daar mijn geliefde te vervoegen, en samen werden we tegelijk verliefd op Oostende, een stad die ons warm heeft opgenomen.

Na een uitdagende opdracht in een buitengewone architectenvilla in Knokke trokken we in september 2019 naar Parijs, Cannes, Turijn en uiteindelijk terug naar Venetië, niet alleen om de Biënnale te bezoeken, maar ook en vooral om begeesterd verder te werken aan The Bride Unveiled and other Cardinal Sins, zoals het project met de kardinaal intussen heette. Ditmaal hadden nog meer vrienden zich bij ons gezelschap gevoegd, zoals de Maasmechelse Dupont en Dupond, de Barcelonese waarzegster Carmencita en een Noorse IJselijke Bruid… maar vooral: het neefje van de Kardinaal: Linlin. Het ene tafereeltje na het andere ontsproot uit onze uitstappen naar Murano, Isola de San Michele en in de talloze straten en kanalen van Dorsoduro. Maar vooral: Linlin vond er na een gans leven in celibaat eindelijk zijn bruid. Was daarmee het verhaal afgelopen? Nog lang niet.

Ik zal het maar bekennen: achteraf gezien, nu, vanuit onze Corona-situatie, is het ongelooflijk hoeveel wij de afgelopen jaren rondreisden. Na een welkome adempauze in het Himalaya-koninkrijk Bhutan trok het travelling storytelling circus zich weer in gang: nu was Parijs het decor van de hilarische artistieke lotgevallen van Linlin en zijn bruid. We gebruikten de lofts en ateliers van bevriende kunstenaars als decor voor deze nieuwe episode. Bedankt Joël Person en Frédéric Fontenoy, de resultaten zijn om vingers en duimen af te likken en onze dank is eeuwig!